• Omkeerpraktijk (1)

    Klinkt goed he? Wil je wat omkeren, het mag! (16 april) Maar hoe gaat dat dan in de praktijk? Dat verschilt van persoon tot persoon, ik geef je mijn eigen voorbeeld. Ik laat de spanning en onvrede eerst oplopen en dan komt er zoiets:

    Mandala die hoort bij 'ik ben het zat'

    Wat
    beweegt daaronder?
    Gist en borrelt,
    worstelt om zich te
    bevrijden?

    Ik ben het zat! Ik ben het zat om heen en weer te reizen naar Utrecht en weet ik veel waar. Ik ben het zat om te leren ondernemen. Ik ben het zat om steeds mijn best te doen en niets te bereiken. Ik ben het zat om steeds geldzorgen te hebben. Ik ben het zat om altijd weer optimistisch te zijn en de leerpunten te zien en te waarderen. Ik ben het zat om op oude barrels met een zakkend zadel of te zware versnellingen te fietsen omdat we niks beters kunnen betalen. Ik ben het zat om altijd in afdankertjes te lopen omdat ik geen geld heb voor nieuwe kleren. Ik ben het zat om telkens tegen de wind in te fietsen. Ik ben het zat om tevreden en dankbaar te zijn. Ik ben het zat ik ben het zat ik ben het zat om telkens achter de computer te moeten. Ik ben het zat om mij te zijn. Ik ben het zat om onvrij te zijn. Ik ben het zat om telkens weg te moeten, ik wil thuis zijn en dingen afmaken. Mijn mozaïek, mijn schilderij, de mandala-collage op de wc-muren, zelfs mijn vestje. Ik wil voor de tuin zorgen en voor het huis en voor mezelf. Dat wil ik zonder schuldgevoel en tekortschietidee. Ik wil genoeg geld hebben. Ik wil ik wil ik wil – jij hebt niks te willen – en ik wil het toch! Ik wil ontspannen. Ik wil plezier maken. Ik wil voelen dat het klopt. Ik wil voelen dat ik leef – dat voel ik nu ook trouwens wel. Ik wil klaar zijn met zoeken, oefenen, proberen, investeren. Ik wil gewoon lekker saai leven – wil ik dat echt? Ik wil een goedlopende praktijk. Ik wil trots kunnen zijn. Ik wil kunnen pronken. Ik wil resultaat voelen en kunnen laten zien van al mijn inspanningen – hier heb ik het voor gedaan. Ik wil meemaken dat ‘het’ is gelukt. Ik wil voelen dat ik ben gelukt. Ik wil tevreden zijn met wat en hoever ik ben. Ik wil gemak voelen. Plezier. Vertrouwen. Ik ben het zat dat ik dat niet kan na zoveel jaren energie- en intuïtiewerk. Ik voel me hierin ook mislukt. Ik voel me maatschappelijk mislukt. Ik voel me als vriendin mislukt. Ik voel me helemaal mislukt. Ik baal dat ik als ouder niet de buitenlandstudie van mijn dochter kan betalen. Ik voel me als moeder niet helemaal mislukt. Maar wel gedeeltelijk. Het voelt alsof de rollen zijn omgekeerd en dat wil ik niet. Zoveel is anders dan ik wil en ik voel me niet bij machte het te veranderen. Ik ben het ook zat om milieubewust te zijn en daardoor in gewetensconflicten te belanden of mezelf te moeten dwingen tot dingen waar ik de puf niet voor heb. Zat zat zat. Ik heb zin om te spijbelen en me te bezatten! Ik ben het zat om redelijk en wijs (?) en verstandig en aangepast te zijn. En tegelijk mislukt. Ik zou willen dat ik mezelf helemaal kon deprogrammeren en dan vrij en onbevangen kon leven. Ik ben het zat om gevoelig en jankerig te zijn. Ik ben het zat om groot en sterk te zijn. Ik ben alles zat. Zat zat zat. Ik ben het zat. Ik wil in de zon uit de wind met een fles wijn en een maand vrij voor de boeg. Geen vrij waarin ik klanten moet werven maar gewoon helemaal blanco. Wat zou ik dan doen? Mijn mozaïek afmaken. Schilderen. De wc mooi maken. Een mail sturen aan mijn verjaardagsgasten over de mandala’s. Het mandalaboekje maken. Het huis uitmesten. Spullen verkopen. De tuin bijwerken. Veel pauzeren met mijn man. Kijken naar de bloemen en de bijen. Luisteren naar de vogels. Luieren. Misschien nog een maand vrij nemen. Kijken wat er op me af kwam. Naar de rivier kijken. De woeste golven die ik nu ervaar tot rust laten komen. Op de stroom gaan liggen en me mee laten voeren. In de trein naar Berlijn stappen om dat een keer mee te maken. Vrij vrij vrij zijn. Samen met mijn man.

    En als ik dat nou eens gewoon doe? Gewoon. Brutaal. Omdat het mijn leven is. Eindelijk doen wat kan en wat tot nu toe niet mocht van mezelf. Volgens de agenda kan het tot de zomervakantie. Volgens de spaarrekening ook. Zal ik? Nu? (wordt vervolgd)

2 Responsesso far.

  1. Wat een openhartig verhaal en dank voor de inspiratie om de onderstroom in mezelf te bevrijden.

    • admin zegt:

      Net terug van een verwendag waar ik readings heb gegeven en mandala’s heb getekend met mensen EN (domdomdom) mijn tomtom ben kwijtgeraakt, lees ik jouw gedichtje en deze reactie. Je raakt mijn hart en dat maakt meteen weer ruimte om zachtheid te laten indalen. Dank je wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *