• Overgang

    ’s Morgens om half 3 wakker. Zweten, dekbed weg. Draaien. Zenuwen. Koud, dekbed terug. Vanaf 5 uur twijfelen: zal ik maar opstaan, ik slaap toch niet. Tegen half 7 in slaap vallen. Om 7 uur de wekker. Goedemorgen!

    Vrouwen van een zekere leeftijd kennen het. De Overgang. Met hoofdletters. Gevreesd, gehaat, weggemoffeld, want lastig. En aangezien we in onze cultuur geen overgangs- of inwijdingsrituelen kennen, worstelen de meeste vrouwen in hun eentje met deze en andere ongemakken. Je probeert je dagelijks leven ‘zo normaal mogelijk’ te vervolgen en verdraagt grapjes over opvliegers.

    Overgang 28 oktober 2013Het kan ook anders!

    Enkele weken geleden vierde ik in een kring van acht vrouwen – van wie twee het weekend begeleidden – De Overgang. met muziek en dans, met inkeer, humor, verhalen en meer. De Overgang werd verbeeld als een waardevolle reis die we ieder voor zich, maar toch ook samen maakten. Onderweg maakten we voor elkaar de bijbehorende ongemakken, angsten en onzekerheden voelbaar en vonden we dwars daardoorheen onze eigen kracht. We lieten emotionele ballast los en vonden nieuwe inspiratie. Een voor een zetten we onszelf neer en werden we gevierd in onze kracht èn kwetsbaarheid als Wijze Vrouw.

    Op zo’n manier krijgt De Overgang een diepere betekenis dan een lichamelijk en emotioneel ongemakkelijke periode. En het samenzijn met vrouwen ‘in hetzelfde schuitje’ krijgt de kracht van zusterschap.

    Als ik sindsdien vanaf 3 uur ’s morgens wakker lig, kijk ik terug op dit weekend en doe wat past. De ene keer voelen hoe lekker ik lig, ondanks alles, en zachtjes weer wegdoezelen. De andere keer opnieuw emotionele ballast loslaten en me verbinden met mijn inspiratie. Vanmorgen ben ik opgestaan. Vanmiddag niet vergeten siësta te houden!

    Ik gun iedereen deze andere ervaring van De Overgang. Wil je er meer over weten? Kijk op www.taranotenbomer.nl onder Overgangsrituelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *